Ιτ's all about Freedom of Speech and true-honest-pure Communication!Everything good begins with communication and everything bad begins due to the lack of it!And last but not least something that may sounds irrelevant but it’s not: The man who is swimming against the stream, knows the strength of it!(Woodrow)
Διαδικτυακοί μας φίλοι, από το Σάββατο 2 Μαΐου και κάθε Σάββατο οι Μουσικοί Τουρίστες ( Δέσποινα Δευτερέου και Εύη Χατζοπούλου), θα σας κρατάνε συντροφιά από τις 14.00 μέχρι τις 16.00στον online ραδιοφωνικό σταθμό του SpamRadio!(Διαδικτυακό ραδιόφωνο του Παντείου Πανεπιστημίου)
Η πρώτη μας onair γνωριμία με το latin αφιέρωμα ήταν συναρπαστική και ελπίζουμε να συνεχιστεί το onlineπαρεάκι μας με την ίδια και ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία!
Στην επόμενη εκπομπή μας θα έχουμε αφιέρωμα στα κινηματογραφικά soundtracks που άφησαν εποχή!Περιμένουμε τις δικές σας προτάσεις είτε στο γκρουπ μας στο facebook, είτε στο twitter!
Επίσης έχει ήδη ξεκινήσει ένας mini διαγωνισμός για το ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία!Το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί στο τέλος της εκπομπής μας!!!Μπορείτε να μας αφήσετε το όνομα της αγαπημένης σας εκπομπής στα γκρουπ που αναφέραμε πιο επάνω ή και σε αυτό το blog!
Αυτές τις μέρες οι συζητήσεις της νέας απολιτίκ (κατά κύριο λόγο) γενιάς, παίρνουν μία πολιτική διάσταση ακόμα και σε ασυνείδητο επίπεδο. Συσσωρευμένη απαισιοδοξία, νεύρα, θυμός..για τα λάθη που δεν έκανε αλλά θα πληρώσει. Θυμός και απογοήτευση για το μέλλον που περιμένει αυτή τη γενιά ή μήπως για το μέλλον που δεν την περιμένει? Για να μην παρεξηγηθώ μιλάω κυρίως για τους νέους από 18 μέχρι τα 27-28 ετών. Καλώς ή κακώς με αυτούς έχω επαφή.
Δεν είναι βέβαια, ότι οι νέοι αυτοί έχασαν το κέφι και την αισιοδοξία τους από την μία στιγμή στην άλλη. Τα επίπεδα αισιοδοξίας ήταν ήδη χαμηλά...Τα νέα μέτρα απλά οδήγησαν τους δείκτες στο να αποκτήσουν αρνητικό πρόσημο. Και δεν είναι βέβαια μόνο τα νέα μέτρα...είναι η γενική εικόνα της πολιτικής κατάστασης της χώρας τα τελευταία χρόνια. Μία καθοδική πορεία που μοιάζει να μην έχει τέλος (και πολιτική απόχρωση).
Όχι, δεν γράφω αυτό το κείμενο για να κάνω την αγιογραφία αυτής της γενιάς. Μάλλον το αντίθετο θα έλεγα. Βλέπω νέους ανθρώπους που λένε πολλά και τις περισσότερες φορές σωστά, με ορθή σκέψη και επιχειρηματολογία, αλλά την ώρα της κρίσης παίρνουν το εντεώς αντίθετο μονοπάτι. Είναι τραγικό αλλά και λογικό. Πώς μπορείς να ζητάς από έναν νέο που μεγάλωσε μέσα στο βόλεμα και τη διαφθορά, να κάνει το αντίθετο?Το βόλεμα πάνω από όλα! Κραυγάζουν όλοι τους για την πελατειοκρατία, για τη διαφθορά, για τις μίζες, για το λάδωμα και τα "μέσα", τα "κονέ" και τελικά....όλοι τους ψάχνουν για "κονέ", βρίσκουν δουλειές, μεταπτυχιακά, κάνουν μεταγραφές από τη μία σχολή στην άλλη για πλάκα και it goes on and on...
Θα μου πείτε πώς αλλιώς να επιβιώσεις στη ζούγκλα?Και θα σας απαντήσω και πώς θα σταματήσουμε (κάποτε...αν ποτέ...) να ζούμε σαν ζώα?Γιατί στην πράξη, ανεξαρτήτως αν ζούμε στα πάνω ή στα κάτω ή και στα μεσαία κοινωνικά στρώματα, σαν ζώα ζούμε όταν στο γιατρό πας μόνο με φακελάκι (και από συνήθεια του το δίνεις πριν καν σου το ζητήσει), όταν ακούς χωρίς να αντιδράς ότι ο φίλος σου μπήκε με μέσο σε δουλειά για την οποία προφανώς δεν είχε τα προσόντα (ή και να τα έχει άλλοι δίνουν σαν τους χαζούς εξετάσεις ξανά και ξανά), όταν για να κάνεις ακόμα και την πιο απλή δουλειά στο δημόσιο (όταν δεν έχεις κονέ) αναγκάζεσαι να λαδώσεις κλπ κλπ...
Ο ένας τρώει τον άλλον, ο ένας κατηγορεί, μισεί, ζηλεύει τον άλλον. Και οι νέοι, όπως οι γονείς τους αυτό κάνουν..."Γιατί από εσάς έκοψαν 3 και από εμάς 5?"."Γιατί εσένα σε πήραν στη δουελειά και εμένα όχι?" (Στην πραγματικότητα πρόκειται για διαγωνισμό καλύτερου-ισχυρότερου μέσου). Πλέον αυτός που δεν έχει μέσο, δεν μιλάει...Νιώθει παρακατιανός, χαζός, ανόητος, αφελής..."Πού πας στον πόλεμο χώρίς τα όπλα?"(Σκέφτεται...)
Κάπως έτσι έχει η κατάσταση για την συντριπτική πλειοψηφία της γενιάς αυτής. Σιχαίνεται αυτή τη κατάσταση αλλά από την άλλη νιώθοντας ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα ψάχνει να βρει όποιο μέσο βρεθεί μπροστά της για να επιβιώσει. Δεν την δικαιολογώ. Το επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθώ. Μπερδεμένους και βολεμένους μέσα στο μπέρδεμά τους τους βλέπω όλους αυτούς. Και ξέρω από πρώτο χέρι ότι οι γονείς τους, τους έκαναν όλους να πιστεύουν (μάλλον με καλά κίνητρα και αυτοί οι κακόμοιροι γονείς-φοβισμένοι τις περισσότερες φορές) ότι αλλιώς δεν επιβιώνεις στη χώρα αυτή.
Σε αυτόν τον ωκεανό φοβισμένων ψυχών, υπάρχουν και μερικοί αφελείς (ή αισιόδοξοι...) που πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν να περάσουν αυτό το λούκι ατσαλάκωτοι και με το σταυρό στο χέρι, υπάρχουν όμως και κάποιοι (αρκετοί θα έλεγα), που λένε:"Πάμε να φύγουμε όσο προλαβαίνουμε!!!". Αυτοί καταλαβαίνουν πως η Ελλάδα δεν έχει ιδέα από πολιτικό πρόγραμμα και σχεδιασμό. Καταλαβαίνουν ότι δεν γίνεται να συνεχίσουμε αιωνίως να βολευόμαστε όπως-όπως και πως σαφώς δεν γίνεται οι 1.000.000 δημόσιοι υπάλληλοι να γίνουν 2 ή και 3.000.000, γιατί όλοι οι υπόλοιποι με τα "μέσα", τα "έξω" και τα κονέ αυτό οραματίζονται παρέα με τους γονείς τους και όλο το καλά δικτυωμένο σόι.
Φοβάμαι πως μέσα σε αυτό το χάλι, την απαισιοδοξία και τον πανικό, για μία ακόμα φορά οι πιο άξιοι της δικής μου γενιάς θα φύγουν εκτός Ελλάδος. Και δεν τους-μας αδικώ.Εδώ τι να κάνουμε?Ποια επιλογή είναι η καλύτερη?Να "δικτυωθούμε" και εμείς?Ή μήπως να περιμένουμε για ένα θαύμα, που για τους περισσότερους δεν θα έρθει ποτέ?
Συζητώντας σήμερα στη σχολή για τα νέα μέτρα, ένα συμπέρασμα βγάλαμε. Η αγορά θα παραλύσει, οι δημόσιοι υπάλληλοι θα πληρώσουν τη νύφη (και φυσικά οι μίζες-λαδώματα θα γίνουν μεγαλύτερες-αφού δεν θα τα βγάζουν πέρα) και οι επιχειρηματίες, γιατροί, δικηγόροι κλπ θα συνεχίσουν ανενόχλητοι να πλουτίζουν χωρίς να κόβουν αποδείξεις, φοροδιαφεύγωντας κλπ κλπ. Η παιδεία και η υγεία θα πάνε ακόμα πιο πολύ κατά διαόλου αφού από εκεί τολμάνε να κόψουν,ενώ στους πολεμικούς εξοπλισμούς χέρι δεν βάζουν ποτέ...Και μέσα σε αυτό το χάλι ποιος νέος θέλει και μπορεί να ξεκινήσει τη ζωή του αν δεν θέλει να βουτηχτεί στα σκατά?
Οι περισσότεροι συμφωνήσαμε ότι είμαστε πολλοί τυχεροί που φέτος τελειώνουμε τις σπουδές μας και αν όλα πάνε καλά του χρόνου τέτοιο καιρό θα είμαστε στο εξωτερικό για μεταπτυχιακές σπουδές κάποιοι ίσως και για διδακτορικά. Και φυσικά όλοι θα επιδιώξουν να εργαστούν εκεί. Εδώ θα επιστρέψουν μόνο οι άτυχοι. Πονάει αυτό. Ακούγεται βαρύ:"Οι άτυχοι μόνο θα επιστρέψουν στην Ελλάδα".Και είναι βαρύ και για μας, που αγαπάμε αυτή τη χώρα αλλά που αυτή δεν μας αγαπάει. Προς το παρόν δεν βρήκε κανείς άλλη λύση. Κανείς από αυτούς που δεν θέλουν να ζήσουν βουτηγμένοι στις μίζες, τα φακελάκια, τα κονέ, τα "κουμπαριά" κλπ...
Βλέπει κανείς άλλη λύση?Είμαστε πρόθυμοι να το σκεφτούμε και να το συζητήσουμε...
A lonely room and empty chair Another day so hard to bear The things around me that I see remind me of The past and how it all used to be
From souvenirs to more souvenirs I live With days gone by when our hearts had all to give From souvenirs to more souvenirs I live With dreams you left behind I'll keep on turning in my mind
There'll never be another you No one will share the worlds we knew And now that loneliness has come to take your place I close my eyes and see your face
From souvenirs to more souvenirs I live With days gone by when our hearts had all to give From souvenirs to more souvenirs I live With dreams you left behind I'll keep on turning in my mind
From souvenirs to more souvenirs I live With days gone by when our hearts had all to give From souvenirs to more souvenirs I live With dreams you left behind I'll keep on turning in my mind Demis Roussos
Και επειδή καλό είναι να ξέρουμε γιατί πράγμα μιλάμε και να μην μιλάμε έτσι απλά .., αυτά είναι τα άρθρα του Συντάγματος που αφορούν το θέμα μας. Καλό το χιούμορ και η πλάκα, καθώς και τα απολύτως δικαιολογημένα νευρικά και συχνά θυμωμένα σχόλια για το θέμα, αλλά αν είναι να ανοίξει σοβαρή συζήτηση γύρω από την υπόθεση του νέου νομοσχεδίου για τα ιστολόγια ας έχουμε υπόψιν μας τί ισχύει με γνώμονα το Σύνταγμα, γιατί μόνο έτσι μπορεί να υπάρξει σοβαρή επιχειρηματολογία.
Άρθρο 5, παρ.1: Καθένας έχει δικαίωμα να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητά του και να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της Χώρας, εφόσον δεν προσβάλλει τα δικαιώματα των άλλων και δεν παραβιάζει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη.
Άρθρο 5α παρ.2: Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19.
Άρθρο 14 παρ.1: Καθένας μπορεί να εκφράζει και να διαδίδει προφορικά, γραπτά και δια του τύπου τους στοχασμούς του τηρώντας τους νόμους του Κράτους.
Μέσα σε 15 ημέρες το αργότερο θα είναι έτοιμο το νέο νομοσχέδιο για τα blogs που βέβαια είναι φασιστικό αφού σπάει την ανωνυμία. Και θα μας κάνουν την μούρη, κρέας. Πόσο στοίχημα πάτε ότι θα γράφουμε και πιο σκληρά για τον Ψυχάρη και δεν θα μπορεί να κάνει τίποτα; Θα γίνεται άρση απορρήτου και με μια μήνυση. Και το παιχνίδι θα αγριέψει.
Επειδή χάθηκε ο έλεγχος από τα ΜΜΕ μπήκαν τώρα με την βοήθεια του Νίκου Δένδια να βάλουν ...φρένο στα blogs. Με την βοήθεια των κρατικοδίαιτων της ΕΡΤ. Του Βασιλάκου και της Σπυροπούλου. Θα γεμίσει όμως η Ευελπίδων γιατί τα blogs στην Ελλάδα είναι 50.000 και το κόστος για την κυβέρνηση τεράστιο. Απευθύνονται στην νεολαία. Παρόλα αυτά εμείς ΔΕΝ σας φοβόμαστε. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε. Εδώ θα είμαστε και ελάτε να μας πιάσετε. Αλλά θα δεινοπαθήσετε με όσα θα γράφουμε... Για να δούμε αν τελικά θα το τολμήσετε...
Ικαρία, το νησι της μακροζωίας. Απόσπασμα από συνέντευξη του συγγραφέα σχετικά με το βιβλίο Blue Zones και την επικείμενη επίσκεψή του στο νησί της Ικαρίας με σκοπό την έρευνα για την ανακάλυψη "των μυστικών" της μακροζωίας.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες δημιουργείται μία τέταρτη ηλικία και μάλιστα πολύ δυναμική και ισχυρή. Ο άνθρωπος πλέον μπορεί υπό προυποθέσεις να ζει μέχρι και 120 με 130 χρόνια. Μάλιστα, οι ερευνητες τονίζουν ότι ένα στα τέσσερα παιδιά που γεννήθηκαν το 2008, θα τερματήσει τη ζωή του ως άτομο αιωνόβιο.(Τα στοιχεία αυτά ωστόσο αφορούν αποκλειστικά και μόνο τον ανεπτυγμένο κόσμο).
Στις μέρες μας πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στην εποχή των υπεραιωνόβιων, δηλαδή στην εποχή που μεγάλο μέρος των ανθρώπων θα φτάνει πάνω από την ηλικία των 110 χρόνων. Η γαλλίδα Jeanee Calment απεβίωση σε ηλικία 122 ετών και 164 ημερών (το 1997) και απέδειξε ότι ο άνθρωπος ήδη οδεύει προς το όριο των 130 χρόνων, το οποίο δεν είναι καθόλου απίθανο κάποια στιγμή και να ξεπεράσει. Σήμερα, ο γηραιότερος άνθρωπος στον κόσμο είναι η Αμερικανίδα Γκέρτρουντ Μπέινς, ηλικίας 115 ετών, ενώ για την Ευρώπη τα πρωτεία έχει ο Βρετανός Χένρι Όλιχαμ, ο οποίος στις 6 Ιουνίου γιόρτασε τα 113α γεννέθλιά του. Στη Βρετανία οι άνω των 100 ετών κάτοικοι υπολογίζονται στους 11.οοο, στη Γαλλία περίπου στους 20.000, ενώ στην Ελλάδα ζουν κατά προσέγγιση 1.716 υπεραιωνόβιοι με την Ικαρία να συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών.
Για πολλούς ίσως αυτή η εντυπωσιακή άνοδος του προσδόκιμου ζωής να έρχεται σε αντίθεση με την εικόνα που παρουσιάζεται για τη μόλυνση του περιβάλλοντος, την τοξικότητα πολλών τροφών, τα επικίνδυνα χημικά που χρησιμοποιούνται στη γεωργία, τa junk food και την επακόλουθη αύξηση των διαφόρων μορφών καρκίνου. Ωστόσο, αυτή είναι μόνο η μία πλευρά του νομίσματος. Προκειμένου να κατανοήσουμε το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να συνυπολογίσουμε τη μεγάλη μείωση της παιδικής θνησιμότητας, τη χρήση των αντιβιοτικών, τη βελτίωση των συνθηκών ζωής, τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο έλεγχο της διατροφής και φυσικα τη γενικότερη επιστημονική πρόοδο. Όπως άλλωστε τονίζουν οι επιστήμονες, μέχρι στιγμής τα ιατρικά άλματα καταφέρνουν να λύσουν πιο πολλά προβλήματα από όσα η αμέλεια του ανθρώπου δημιουργεί, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι δεν πρέπει και ο καθένας ξεχωριστά να επαγρυπνεί και να παίρνει το θέμα "υγεία" στα σοβαρά. Δεν είναι υποχρεωτικό να είναι κάποιος άρρωστος για να πάει στον γιατρό και αυτό είναι κάτι που όλοι πρέπει να έχουν κατά νου. Ειδικά από μία ηλικία και έπειτα ένα check up, μπορεί να αποτελέσει το κλειδί για την μακροζωία και την ευζωία.
Το ερευνητικό πρόγραμμα με το όνομα..."Μαθουσάλας"
Ο Aubrey de Grey, είναι ένας μηχανικός ηλεκτρονικών υπολογιστών, ο οποίος απέκτησε τιμητικά τον τίτλο του διδάκτορα της Βιολογίας από το πανεπιστήμιο του Cambridge, για το βιβλίο που έγραψε με τίτλο "Η ριζοσπαστική θεωρία της γήρανσης". Ο Aubre de Grey λοιπόν εισηγήθηκε μία πραγματικά πολύ ριζοσπαστική θεωρία για την γήρανση, σύμφωνα με την οποία: "Η γήρανση και ο επερχόμενος θάνατος δεν είναι παρά η συσσώρευση μιας σειράς βιολογικών λαθών στο επίπεδο των κυττάρων. Αν καταφέρουμε να βρούμε τις αιτίες και να διορθώσουμε αυτά τα λάθη, τότε οι προβλέψεις της γεροντολογίας για επέκταση του προσδόκιμου ζωής στα 120, 130 ή 150 χρόνια θα πρέπει να μας φαίνονται συντηρητικές". Επιπλέον ο "ανατρεπτικός" επιστήμονας υπολόγισε ότι η αναλογία γήρανσης-τεχνικών αντιμετώπισής της, κλείνει συντριπτικά υπέρ των δεύτερων.
Η ιδέα είναι απλή. Ο μεταβολισμός μας είναι από τη μία αυτός που μας κρατά ζωντανούς, από την άλλη όμως είναι και η αιτία που γερνάμε, επειδή σταδιακά φθείρεται. Η φθορά αυτή αφορά την απώλεια κυττάρων και την αδυναμία αναγέννησής τους, τη συσσώρευση άχρηστου υλικού μέσα και έξω από τα κύτταρα κλπ. Αν λοιπόν σύμφωνα με τον αποκαλούμενο "προφήτη της αθανασίας" Grey αρχίσουν οι επιστήμονες να μελετάνε σοβαρά και εντατικά την αντιστροφή αυτών των διαδικασιών, τότε μέσα σε πολύ μία δεκαετία θα έχουμε τα πρώτα πραγματικά ενθαρρυντικά αποτελέσματα.
Αυτός είναι και ο λόγος της δημιουργίας του προγράμματος "Μαθουσάλας". Το πρόγραμμα αυτό συγκεντώνει χρήματα από διάφορες πηγές και επικυρρήσει βραβεία για την επιβεβαίωση της θεωρίας του Grey. Το περιοδικό Technology Review, το οποίο εκδίδεται από το παγκοσμίας φήμης ΜΙΤ, εξέδωσε τον Φεβρουάριο του 2005 ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία: όποιος μοριακός βιολόγος μέσω δημοσιεύσεων σε επιστημονικά περιοδικά για θέματα γεροντολογίας καταφέρει να καταρρίψει τη θεωρία του Grey και την καταστήσει αποδεδειγμένα ως ανάξια προσοχής, θα λάβει ως αμοιβή 20.000 δολάρια. Οι τρεις επιστήμονες που μέχρι στογμής το επιχείρησαν, δεν τα κατάφεραν. Έτσι, ο αιρετικός, ριζοσπαστικός και ανατρεπτικός Grey συνεχίζει να προσφέρει αισιοδοξία και έμπνευση μέσω της θεωρίας του αλλά συνεχίζει και να προκαλεί...
Οι "Μπλε Ζώνες"
Ο Μισέλ Πουλέν είναι ένας Βέλγος δημοσιογράφος, ο οποίος ασχολείται συστηματικά με την αναγνώριση "Μπλε Ζωνών", δηλαδή περιοχών με μακρόβιους πληθυσμούς. Ο δημοσιογράφος επινόησε τον όρο αυτό πριν από μερικά χρόνια όταν για να χαρτογραφήσει μακρόβιους πληθυσμούς της Σαρδηνίας, χρησιμοποίησε ένα μπλε μολύβι. Η Ικαρία εντάσσεται και αυτή στις μπλε ζώνες και για τους ξένους επιστήμονες είναι η Τζαμάικα της Ελλάδας. (Η Τζαμάικα είναι και αυτή μέλος των Μπλε Ζωνών και παρουσιάζει μεγάλη συγκέντρωση υπεραιωνόβιοων κατοίκων). Αυτή τη στιγμή γίνονται σημαντικές μελέτες στο νησί και αν τα στοιχεία που έχουν οι επιστήμονες επιβεβαιωθούν τότε η Ικαρία θα αναγορευθεί και επίσημα ως η τέταρτη Μπλέ Ζώνη στον κόσμο, μετά την Οκινάουα, τη Σαρδηνία και τη Κόστα Ρίκα. Χαρακτηριστικό είναι ότι μεταξυ του 1996 και του 2006 πεθάναν στην Ικαρία 20 υπεραιωνόβιοι και 100 άνθρωποι άνω των 95 ετών σε ένα σύνολο 600 θανάτων. Αναμένουμε λοιπόν τα αποτελέσματα της μελέτης, τα οποία θα κρίνουν την ένταξη ή μη της Ικαρίας στη 4η θλεση των Μπλε Ζωνών. Από την άλλη πλευρά όμως, η δουλεία των επιστημόνων δε σταματά στην ένταξη μίας περιοχής στις Μπλε Ζώνες του Μισέλ Πουλέν. Οι επιστήμονες ψάχνουν και κάτι ακόμη. Αυτό, δεν είναι άλλο από τα "μυστικά" των Μπλε Ζωνών, δηλαδή τα στοιχεια που συντελούν στην μακροζωία και την ευζωία των κατοίκων των περιοχών αυτών.
είμαι απλά ένας άνθρωπος με ανοιχτό μυαλό που ενδιαφέρεται για τους συνανθρώπους του και την κοινωνία. Το μόνο που δεν ανέχομαι είναι ο ρατσισμός και η αδικία, οι διακρίσεις και η αδιαφορία ορισμένων για τον κόσμο και την κοινωνία που ζούμε. Ίσως είμαι πολύ ρομαντική λοιπόν,αλλά αυτό μέχρι στιγμής έχει αποδειχτεί θετικό. Έχω πάντα έναν λόγο να ζω και να αγωνίζομαι. Πίστεύω ότι η επικοινωνία και ο σεβασμός για τα όσα ειπώνονταιείναι το κλειδί αν όχι για όλα τα προβλήματα, τουλάχιστον για πολλά.